---

Ziet u dat kleine zwarte stipje, dat daar gezellig in zijn theezeef zit? Hij mag dan klein zijn – het is een stipje dat legers heeft tegengehouden, loopbanen gebroken en machtige mannen heeft veranderd in jammerende kleine baby’s.

Het betreft hier een stukje van een mineraal genaamd struviet. Of eigenlijk is het een kleine niersteen. Dit exemplaar zat toevallig in, nou ja, mijn nier.

Geen nood: steentjes zoals deze komen er gewoonlijk vanzelf uit. Maar voordat ze dat doen, moeten ze de uitweg vinden, een proces waarbij ze op de tast op zoek gaan naar de uitgang. Dat doet pijn. Dat doet enorm pijn, zo ondervond ik vorige week op een nacht.

Heel wat grote mannen en geesten hebben gehuild, gebeden en om genade gesmeekt toen ze werden geconfronteerd met dit ongemak. Epicurus, Newton en Michelangelo hadden stenen; Alfred Hitchcock, John McCain, Billy Joel en tal van anderen hadden ze ook.

Stenen waren wat Maarten Luther en Johannes Calvijn gemeen hadden en wat Louis XIV en Napoleon Bonaparte verbond. ‘Koliekpijn’ bracht zelfs Captain Kirk (William Shatner) en James Bond (Roger Moore) op de knieën.

‘Ik ben in de greep van de ergste van alle kwalen’, noteerde Renaissanceschrijver Michel de Montaigne eens in uiterste wanhoop. ‘De meest plotselinge, meest pijnlijke, en meest ongeneeslijke aandoening van allemaal.’

Als hij naar buiten komt, wil je de vijand in de ogen kijken, hem beschimpen misschien. Dat is waar, om duidelijke redenen, de theezeef in beeld komt.

Dit is een standaardprocedure; iets wat ze je aanraden in het ziekenhuis. Ik ken minstens één prominent persoon die ook een theezeefje voor dit doeleinde heeft gebruikt (maak je geen zorgen K., je geheim is veilig).

Er is het gezegde: als je uitgeput bent, kun je de man met de hamer tegenkomen.

Maar dat is nog niets. Wacht maar tot de man met de theezeef langskomt.

(In samenwerking met The Museum of Unintended Use)